AİLE TERAPİSİ

Aile terapisi hiç kuşkusuz çift ve evlilik terapisiyle örtüşür, lakin kökenleri biraz farklıdır. Çift terapisi , bağ sıkıntıları nedeniyle yardım aramaya başlayan danışanların sayısınız artması üzerine geliştirilmiştir. Aile terapisi ise ferdî tedavide çoklukla kurumsal ortamlarda klinik açıdan kıymetli ilerleme sergileyen birçok beşerde konuta döndükten sonra nüksetme durumunun yaşanması üzerine geliştirilmiştir.
Ailedeki rahatsızlıkların çözülmesine yönelik öteki bir yaklaşım da yapısal aile terapisidir(Minuchinirbirlerinin,1974). Sistemler kuramına dayanan bu yaklaşıma nazaran ailesel bağlam değiştirilebildiği takdirde üyelerin her birinin aile içinde yaşadığı tecrübeler de değişecek ve onlar da yeni aile bağlamının değişen gereklilikleri doğrultusunda farklı davranmaya başlayacaktır. Münasebetiyle , yapısal aile terapisinin kıymetli gayelerinden biri ailenin örgütlenişini değiştirerek aile üyelerinin birbirlerine karşı daha destekleyici ve daha az patojen davranmasını sağlamaktır.
Yapısal aile terapisi mevcut etkileşimlere odaklanır ve terapistin faal, fakat direktif olmayan bir yaklaşım benimsemesini gerektirir. Terapist birinci olarak ailenin bir üyesi üzere davranıp ailedeki etkileşimlere katılarak aile hakkında bilgi toplar ailedeki tipik etkileşim örüntülerinin yapısal haritası. Bu sayede aile sisteminin hudutlarının katı mı yoksa esnek mi olduğunu, güç yapısına kimin hükümran olduğunu , işler yanlış gittiğinde kimin suçlandığını vs. görür. Tüm bunların anlaşılmasından sonra üyeler ortasındaki etkileşiminin değiştirilmesi üzerinde çalışmaya başlar; çoklukla birbirlerinin bağlantılarını dolanma (aşırı müdahalecilik ), çok koruyuculuk , katılık ve zayıf çatışma çözme hünerleri vs. değiştirilmeye çalışılır.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir