Sınav Kaygısı ve Aile

Aileler imtihan derdi yaşayan çocuklarına nasıl yardım edebilirler?

Bir evvelki köşe yazım da imtihan tasasının nasıl geliştiğini ve anahtar sürecin ne olduğunu aktarmaya çalışmıştım. Bugünde bu tasayı yaşayan gençlerin aileleri için birkaç temel hünerden bahsedeyim istiyorum. Aileler içinde imtihana hazırlık süreci hiç kolay geçmez. Çocuklarının okul ya da kurslarda aldığı bilgiler kâfi olacak mı, gereğince çalışıyor mu, imtihan günü ya başaramazsa üzere onlarca soru ailelerin zihnini meşgul eder. Şayet bizler kaygımız ile nasıl baş edeceğimizi bilemiyorsak bu tasayı çocuğumuza bulaştırabiliriz. Bu nedenle verdiğimiz bildirilere dikkat etmeliyiz.

En sık verilen reaksiyonlardan biri telaş karşısında ailelerin çabucak bu duyguyu azaltmaya yönelik süratli tekliflerde bulunmalarıdır. Kafanı takma, yapacaksın eminim, sen zekalısın, biz senin düzgün yerlere geleceğini biliyoruz üzere rahatlatmaya yönelik süratli iletiler verirler. Aslında bu temel irtibat yanlışlarından biridir. Önce dinlemek, onun gözünden bu duyguyu oluşturan yorumlarını, düşüncelerini anlamaya çalışmak birinci adım olmalıdır. His çocuğumuza aittir ve bizim onun hissini çabucak azaltabilecek gücümüz yoktur. Düzgünce dinledikten sonra algılayabildiğimiz kadarı ile kendi tanımlamalarımızı yapmak onun anlaşıldığı hissini oluşturacaktır.Bazen bu empatik dinleme bile tek başına yeterli olur. Dahada çok yardım etmek istiyorsak imtihanla ilgili yorumlarını gerçekçi bir formda pahalandırmak, fark etmeden yaptığı niyet hatalarını bulmak işe yarayabilir. Örneğin imtihan hazırlığının daima uygun gitmeyeceğini, dalgalanmaların olağan olduğunu, dertlerinin onun motivasyonunu sağlayacağını, yapılan yanlışların bir öğrenme aracı olduğunu, imtihanın yalnızca bir fırsat olduğunu ve bu fırsatların ömürde birçok sefer karşısına çıkacağını tanımlamak işe yarayabilir. Öteki bir söz ile telaşın çocuğumuzu ve bizleri büyüttüğünü unutmamak gerekir. Kalın sağlıcakla..

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir