Psikoterapi Nedir ?

Psikoterapi sürecini bilimsel ve kelamlık manalarıyla açıklamadan evvel bir hikaye olarak

bakarsak; hayat bir açık denize emsal gemi ise kişinin hayatıdır. Kişi hayat gemisini

yürütmekle sorumlu kaptandır. Ne vakit ki fırtına koptu, yolu şaşırdı, girdaplar, diğer

gemiler çıktı işte o vakit en az risklerle inançlı denizlere ulaşabilmek için kılavuz

kaptan olarak psikoterapist devreye girer. İşte bu kılavuz kaptanla yapılan seyahat

psikoterapidir. Kişi daha sonra hayat denizinde birebir yahut emsal meselelerle karşılaştığında

artık ne yapacağını gemisini nasıl kurtaracağını bilecektir.

Batı lisanlarındaki söz manasıyla psikoterapi İngilizcesi “psycho” olan, can ve ruh

manasına gelen ve bir hastalık ya da bozukluğun tedavisi manasına gelen “threapy”

sözlerinin birleşmesinden oluşur. Bu tariflerden yola çıkarak kelamlık manasında

psikoterapi ruhsal yolla tedavi etmek halinde tanımlanabilir. Bu tarif psikoterapiyi tam

olarak açıklamaz. Kapsamı biraz daraltırsak psikoterapi danışanın medikal ve cerrahi metot

kullanmadan değişik sistemlerle kişinin kendini uygun hisssetme, moralizasyon ve topluma

kazanma durumudur. Bu yeterli hissetme, moralizasyon açısından bakıldığına her düzgün hissetme

örneğin ;öğretmenin öğrenciye, ebeveynin çocuğuna, din adamının cemaatine, şamanın

halkına, hekimin hastasına yaptığı bilgilendirme, ikna üzere farklı uygulama ve yaklaşımlar

psikoterapi kapsamına girer. Böylelikle bu tarifte psikoterapiyi açıklamakta yetersiz kalır.

Psikoterapi bu klasik formüllerden daha farklı ve bilimseldir.

Psikoterapide birinci akla gelen psikiyatrik rahatsızlıklar ve ruhsal badireler olsa da, eş,

arkadaş, ve insan bağları üzere bağ zorlukları; kimlik karmaşaları ve arayışları, ahlaki

ikilemler, cinsel sıkıntılar üzere kişinin iç dünyasında olup biten zorluklar üzere pek çok sorun

psikoterapi gereksinimi oluşturur. Özetleyecek olursak psikoterapi zihinsel, duygusal ve toplumsal

sıkıntılarla bş etmekte yetersiz kalan kişi, çift ya da kümelere belirli bir emel ve plan dahilinde

muhakkak teknik ve prosedürlerin duygusal bağ kurularak uzman şahıslarca uygulanan bir tedavi etme

bilim ve sanatıdır. Bu seyahatte danışanın kendi formülüyle anlatıyı yahut hikayeyi kendi

toplumsal ve kültürel bağlamından soyutlayarak kişinin bu hikayede altta yatan patolojik yapılarını

keşfetmesine ağırlaşır. Bu keşifte kişi haberdar olmadığı birçok istikametini görecek ve

kendisiyle yüzleşecektir.

Psikoterapi iki kişi ortasında geçen sıradan bir sohbet olmadığına, insan gelişimini

açıklayan felsefi ve bilimsel bir sistem olduğuna nazaran bu sistemin makul yolları, teknikleri

ve çeşitleri vardır. Bugün dünyada birçoğu kullanılmayan sekiz yüzün üstünde psikoterapotik

teknik olduğu tez edilmektedir. Bu kadar çok teknik ve yaklaşımın olması tahminen de

insanların bu kadar çok çeşitli olmasından kaynaklıdır. Bunların başlıcaları başlıklar halinde

şunlardır:

 Psikianalitik yaklaşım

 Bilişsel davranışçı yaklaşım

 Dinamik yaklaşım

 Varoluşçu yaklaşım

 Hümanistik yaklaşım

 Sistemik yaklaşım vb.

Kullanılan kimi metotlar ise; küme terapileri, EMDR, hipnoterapi, çizim teknikleri,

oyun terapisi, sanat terapi vb.

Nasıl ki her insanın parmak izi farklıysa kişilik yapısı, gelişimi ve kültürü üzere bir çok

özelliği de farklı olduğundan her teknik her beşerde tıpkı tesir ve sonucu yaratmaz. Orlinsky ve

Howard (1986) 35 yıla yayılan bir araştırmanın sonuçlarını incelemişler ve terapinin ana

ögesinin kullanılan kurama değil danışanla empatik ve önyargısız olarak kurulan bir bağ

olduğuna işaret etmişlerdir. Psikoterapi sürecinde terapist ile danışan ortasında bir inanç

bağı kurulmalı, danışan anlaşılmalı, danışanın ne söylediği kadar nasıl söylediğine, neleri

önemsediğiyle de ilgilenilmeli. Yani satır ortaları âlâ okunmalıdır. Yardım hedefiyle gelen

danışanın sırf problemleriyle değil, çocukluğuyla, endişeleriyle, telaşlarıyla de

ilgilenilmeli, odaya getirdiği kişiliği, kültürü ve yaşanmışlıklarıyla bir bütün olarak kabul

edilmelidir. Dikkat edilmesi gereken bir öbür kıymetli nokta da danışanını üzerinde güç isteği

doyurulacak bir obje olarak görmemesidir. Danışanın terapiste güvenmesi, nitekim

işitildiğini, birebir hislerin paylaşıldığını, anlaşıldığını hissetmesi, terapistinin yardım etme

hünerine, bilgisine ve hünerine sahip olduğuna, güzelleşeceğine inanması başarılı bir terapi

sürecinin anahtarlarıdır.

Sonuç olarak neden psikoterapi almalıyız ?

 Kendimize bakabilmeyi öğrenmek, kendi sistemimizden kaynaklarla yüzleşip bu

durumu çözebilmek için.

 Her vakit içimizde daha uzak gayelere gidebilme kabiliyeti olduğunu görmek için

 Hayatta ki en büyük kaybın mevt değil, yaşarken içimizde ölen şeyler olduğunu

öğrenmek ve onları yaşatmak için.

 Hayat oyununda yaşadıklarımızın ya çıkar ya da öğrenme olduğunu fark etmek için.

 Asıl gerçeklerin içimizde olduğunu, dışarının yalnızca bir hayal olduğunu fark ederek

uyanmak için.

 Bir takvim yaşı olmasa “kaç yaşındasınız?” sorusunu yanıtlayabilmek için.

 Kendimizi berbat hissettiren şeylerin aslında bizim onlara yüklediğimiz manalar

olduğunu öğrenmek için.

 İnsanın hayal edip, inandığı seyleri başarabileceğini, merdiveni tırmanmak için öbür

güce değil iç gücünüze gereksiniminiz olduğunu görmek için.

 Makûs olasılıkları hesaplarken hoşlukları kaçırmamak için.

 Birlikteliklerde kıymetli olanın tıpkı düşünmek değil, birlikte düşünebilmek olduğunu

fark edebilmek için.

 Keyifli evliliğin hakikat bireyle olmakla değil, yanlışsız kişi olmakla olacağını kavramak,

değişime evvel kendimizden başlamak için.

 Tatlı lisanın yılanı deliğinden çıkaracağını, keskin sirkenin küpüne ziyan vereceğini tam

manasıyla kavramak için.

 Ya çaresiz yada dermanın siz olduğunu öğrenmek için.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir