Çocuklarda Öfke: Anne ve Babalar Ne Yapmalı?

Çocuklar ekseriyetle çok istediği bir şey konusunda engellenmiş olduğunda, bir durumdan ötürü hayal kırıklığına uğradığında, “hayır” manasına gelen ani öfke çıkışlarında bulunabilir. Bağırma, ağlama, tekme atma, çığlık atma, vurma, kendini yere atma hatta vakit zaman başını yere yahut duvara vurma üzere davranışlar sergileyebilir.

Öfke nöbetlerinin sebepleri; çocuğun bir şeyleri kendi yapmak istemesi, kendi seçmek istemesi ve kendi gitmek istemesinin sonucunda ebeveyn ile çatışmasıdır. Çocuklar istediklerini elde edemedikleri vakit öfke nöbetlerine taban hazırlanmış olur. Çocuk “bağımsız” olmak ister. Ailenin “yapamazsın” diye mahzur koyduğu durumlarda da nöbetler ortaya çıkar.

Birtakım çocuklar da gerçek davranışı yaptığı halde gereğince ilgi göremedikleri için öfke nöbetleri geçirir. Bu formda ailesinin dikkatini ve ilgisini çekmiş olur.

Öfke nöbetleri pekiştirildiğinde de sıklık kazanmış olur. Bir çocuk istediği şeyi ağlayarak elde ettiğini görürse sonrasında ağlayarak, öfke nöbetleri geçirerek isteyecektir. Bir çocuk nöbet sırasında yani ağlama krizi geçirirken fazla ilgi topladığını görürse dikkat çekmek için bu davranışı tekrarlayacaktır.

Pekala anne ve babalar nasıl davranmalı ?

• Birinci olarak çocuğun hislerini söz etmesi, neye öfkeli olduğunu, neden ağladığını anlaması ve anlatması için faal bir halde dinlemeniz gerekiyor. Birden fazla sorunun temelinde birbirimizi dinlemediğimiz, anlamadığımız gerçeği var. Çocuğunuzun kendisini tabir etmesine imkan sağlarsanız bu hususta büyük bir ilerleme kaydedersiniz.

• Bir alışverişe gittiniz ve almaması gereken bir şeyi almak istediğini söyledi. Sizin yanıtınız “hayır” oldu ve çocuğunuz ağlamaya başladı. Burada yapmanız gereken şey “hayır” ınızın gerisinde durmak ve o şeyi almamaktır. Tahminen market birbirine girecek, ağlayacak, bağıracak ve birçok vakit etraftaki beşerler size tuhaf tuhaf bakacak. Buna karşın almamalısınız. Sakinleşmesini bekleyin. Çocuk ağlayarak bir şeylerin olmasını sağlıyorsa bundan sonrasında da ağlayarak yaptırmaya çalışacaktır.

• Öfke nöbeti sırasında çocuğunuzun bu davranışını yok sayın. Ebeveynlerin zorlandığı ve yapmakta zahmet geçtiği bir davranıştır yok saymak ancak çocuğunuz sizden olumsuz davranış ile ilgi çekmeye çalışıyor olabilir.Eğer ilginizi bu durum ile ona verirseniz, çocuğunuz olumsuz davranışlar ile ilginizi çekmeye çalışmaya devam eder.

• Öfke nöbeti oluştuğunda sakinliğinizi koruyun. Güç savaşına girdiğiniz ve inatlaştığınız vakit çocuğunuz bu davranışınızı gözlemleyecek ve sonrasında size bu biçimde davranmaya başlayacaktır. Çocuklar söylediklerinizden çok davranışlarınıza dikkat eder.

• Parka gittiğiniz vakitler bi saat belirleyin. Ve bu saat azalmaya başladığında haber verin. “10 dakika sonra meskene gideceğiz.” üzere. Evvelce hatırlatmalar çocuğu hazırlayacaktır.

• Çocuklar da yetişkinler üzere seçimlerini kendileri yapmaktan ve denetim hissinden hoşlanırlar. Çocuklarınıza bir şeyleri seçme hakkı tanıyın ve o hususta güç savaşına girmeyin. Örneğin, “Kırmızı kazağı mı giymek istersin yeşil kazağı mı?” üzere. Çocuğunuzun seçmesine imkan tanıyın.

• Çocuğunuzun öfke patlamalarının hangi vakitlerde ortaya çıktığını gözlemleyin. Yorgun olduğunda, okuldan geldiğinde, uyandığında, uykusu geldiğinde üzere durumlarda olabilir. Bu vakitleri evvelce bilmek size yardımcı olacaktır.

• Nöbet sırasında çocuğunuzun dikkatini öbür tarafa çekebilir ve farklı bir mevzu hakkında konuşabilirsiniz.

• Çocuklar öfkelendiklerinde, öfke patlaması yaşadıklarında kendilerini denetim edemezler.Ona sıkıcı sarılarak onu her türlü kabul ettiğinizi ve inançta olduğunu hissettirebilirsiniz.Ona sakinleşene kadar ona bu biçimde sarılacağınızı söyleyin.

Bunların hepsinin sabır gerektirdiğinin farkındayım. Lakin bunları yapmadan çocuktan olumlu ve sağlıklı reaksiyonlar bekleyemeyiz. Siz olumlu yaklaşırsanız çocuğunuzda size o biçimde yaklaşacaktır. Bu bahiste şayet muhtaçlık duyarsanız bir uzmana başvurmaktan çekinmeyin.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir