İNFERTİLİTENİN PSİKOLOJİK EVRELERİ

Nedeni daha çok fizyolojik kökenlere dayalı olan infertilite sorunu, birtakım ruhsal düşünceleri beraberinde getirir. İnfertil çiftlerin yaşadıkları bu dertler, klinik ortamda görüşmelerle elde edilen datalarla de tutarlılık göstermektedir. Aşağıdaki unsurlar, bu süreçleri daha yakından tanıyabilmek ismine düzenlenmiştir.

İnfertilite Hastaları Olarak;

1) Birinci başta durumu kabul etmek istemeyiz. Bu durumu laboratuar kusuru, hekim yanılgısı olarak nitelendirebiliriz. Ya da gerilimin, yorgunluğun, geçirilen kolay rahatsızlıkların, kâfi sıklıkta ilgiye girememenin buna sebep olduğunu düşünürüz.

2) Kendimizi eksik, kusurlu hissederek eşimizin sevgisini kaybedeceğimizi, onun bizi bırakacağını düşünebiliriz.

3) Kimi anlarda özgüvenimizi yitirdiğimizi hissedebiliriz.

4) Vakit zaman partnerimize ya da hekimlerimize öfke duyabiliriz.

5) Kendimizi suçlayarak, partnerimizi çocuk hissinden yoksun bıraktığımızı düşünüp çökkünlük yaşayabilir ya da boşanma önerisi getirebiliriz.

6) Tabip denetimleri esnasında vücudumuzun ve cinsel hayatımızın ihlal edildiğini düşünerek denetimi yitirdiğimizi hissedebiliriz.

7) Çocuğumuz olamadığı için gebe ya da çocuk sahibi olan arkadaşlarımızdan uzaklaşabiliriz.

8) Gebe bayanları gördüğümüzde, bu bize, eksiliğimizi hatırlattığı için aklımızdan vakit zaman berbat fikirler geçebilir.

9) Bizlere sık sık “Çocuğunuz hala yok mu?” diye sordukları için kalabalık ortamlardan, yakın etrafımızdan uzak durmak isteyebiliriz. Bu tıp sorular, bize acı ve kayıplarımızı hatırlatır.

10) Vakit zaman hayattan zevk almamaya başladığımızı, vaktin birçoklarını ağlayarak ve yas tutarak geçirdiğimizi fark edebiliriz. Bilhassa bunları adet periyotlarında daha sık hissederiz.

11) Adet gördüğümüzde dünya başımıza yıkılmış üzere hissedebiliriz.

12) Sadece bu sorunu kendimizin yaşadığını hissedip, diğerlerine karşı yabancılaşma hissine kapılabiliriz.

13) Vakit zaman eskisinden kolay öfkelenebiliriz.

14) Uyku problemleri yaşayabiliriz.

15) Tüm bunları yaşarken bir kısmımız ümitsizlik hissini yavaşça kaybedip durumu kabullenerek sorun ile baş etme yolları arar, bir kısmımız ise bununla baş edemeyip çökkünlük yaşayabilir.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir