ALZHEİMER HASTALIĞI

Unutkanlık hepimizin vakit zaman yaşamış olduğu bir sıkıntıdır. Lakin unuttuklarımızı hatırlamamız uzun sürmez. Unutkanlıklarımızın birden fazla yorgunluk, gerilimli iş ortamı üzere nedenlerden kaynaklanır.

Alzheimer yaş ilerledikçe ortaya çıkan, kişinin günlük ömrünü eskisi üzere sürdürmesini engelleyen, ilerleyici, kronik bir beyin hastalığıdır. Halk ortasında bunama olarak da bilinmektedir. Hastanın düşünmesinde problemler ortaya çıkmaktadır.

Alzheimer hastalığı çoğunlukla 65 yaşın üzerindeki şahıslarda görülmektedir. Bayanlarda erkeklere oranla daha fazla rastlanılmaktadır. Yapılan araştırmalar sonucunda 65 yaşın üzerindeki ortalama 15 bireyden birinde bu hastalığın görüldüğü bulunmuştur. Bu hastalık yalnızca 65 yaş üzerinde değil, 40 ve 50 li yaşlarda da görülmektedir. Fakat öteki yaşlara nazaran sık karşılaşılan bir durum değildir.

Bu hastalığın nedeni kesin olarak bilinmemekle birlikte kalıtsal faktörler, beyinde protein birikimi, beyin hücrelerinin vefatı, sinirsel iletimin bozulması üzere nedenlerden kaynaklandığı bilinmektedir. Yaş ilerledikçe hastalığın görülme ihtimali artmaktadır. Kısa müddetli unutkanlıklar biçiminde ortaya çıkmaktadır. Hastalık ilerlemeye başladıkça kişi günlük işlerini aksatmaya başlar. Yakınlarını tanıyamaz hale gelip, sorduğu şeyleri tekrar sormaktadır. Bu durumda kişinin psikolojisi bozulmakta ve içine kapanmaktadır. Kişi; yürüme, koşma, tuvalete gitme üzere muhtaçlıklarını karşılayamamaktadır ve yatağa mahkum bir halde hayat sürmektedir .Bir mühlet sonra bütün bakımı ailesi tarafından yapılmaktadır.

Belirtileri; gündelik hayatı etkileyen unutkanlıklar (kişi isimleri vb.), planlama ve hesaplama zorlukları, daha evvel meselesiz olarak yapılan iş ve konut vazifelerindeki aksamalar, vakitle ve yerlerle ilgili yaşanan baş karışıklığı, konuşma ve anlamada zayıflama, yargılama ve karar vermede çekilen zahmet, toplumsal aktivitelerden çekilme, eşyaların yerlerini karıştırmak, karakter özelliklerinin değişmesi ve insanları suçlamadır.

Alzheimer hastalığının kesin bir tedavi prosedürü yoktur. Yapılan tedavi ile hastalık büsbütün ortadan kalkmaz. Bu hastalığın tedavisinde erken teşhis çok değerlidir. Yapılan tedavi ile hastalığın semptomları azaltılmış olur. Hastanın hayat kalitesi arttırılmaya çalışılmaktadır. Hastalık ile bir arada ortaya çıkan ruhsal meselelerle baş edebilmek için hekim denetiminde çeşitli ilaçlar kullanılmaktadır.

Teşhisin kabullenmesi ve hastanın tüm aktivitelerinde desteklenip cesaretlendirilmesi gereklidir. Günlük ömür aktivitelerinden; banyo, tuvalet,yemek yeme, giyinme, ilaçlarının tertipli kullanımının bilhassa takip edilmesi gerekir. Bu aktiviteleri ne kadar bağımsız yapabilirse, hayat kalitesi de o kadar korunmuş olacaktır.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir