Yaramaz, baş edilemeyen çocuklar

1- Uygun ve faydalı olmayan, bir işe yaramayan.
2- Kelam dinlemeyen, uslu durmayan, yasaklanan şeyleri yapmakta ayak direyen (çocuk), haşarı

Üstteki tanımlar TÜRK LİSAN KURUMU ilköğretim okulları için hazırlanan sözlükten alınmıştır.

Ben burada çocuklara ‘’yaramaz’’ diyen şahısların dikkatini çekmek istedim. Tahminen yıllardan gelen bir alışkanlıkla hareketli olan çocuklara YARAMAZ diyerek, onları olumsuz olarak etiketliyoruz. Aklımıza bile gelmeyen, o kadar alışılmış , sıradan bir sözcük olmuş. Bu biçimde nitelenen bir çocuk, zati o kavramı benimsemiştir. O kavramın gerektirdiği davranışları yapacaktır. Yaşı ilerledikçe de “ben esasen hiç kimseye yararı olmayan, kendime bile yararı olamayan bir insanım” biçiminde negatif bir yargıya sahip olacaktır.

Günümüzde, çocuklarımıza verilmesi gereken pahanın farkındalığında anlaşılabilir bir artış gözlenmektedir. Bu memnunluk veren gelişmeyle aileler HAŞARI, YARAMAZ diye nitelendirdikleri en bedelli varlıkları için tahlil yolları bulabilirler.

Çocuklarının bu biçimde olmalarının nedeni tahminen de kendileridir. Uzmanlarla iş birliği yaparak yeni davranış biçimleri, irtibat biçimleri öğrenebilirler. Ya da çocukta fizikî, motor, psikiyatrik sıkıntılar vardır. Gerekenler yapılabilir.

Bu çocuklar için “benim çocuğum biraz hareketli” denebilir. Fakat, çok hareketliliğinin nedenleri araştırılmalıdır. Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı birinci akla gelebileceklerdendir. Lakin, birinci yapılacak, çocuğun gününü nasıl geçirdiğinin belirlenmesidir.

Günlük hayat planlaması, şayet çocuk bir eğitim kurumuna devam etmiyorsa, aileler tarafından üzerinde çok ta fazla durulan bir bahis değildir. Aile, anne-baba kendileri günlük ömürlerini devam ettirirken yanlarında çocuk ta büyür masraf. Genel yaklaşım böyledir. Anne-baba toplumsal hayatlarını sürdürürler.

Çocuklarının beslenmesi nasıl olacaktır? Tüm besin guruplarından yeteri kadar alabilecek midir? Yoksa hazırlaması pratik, yada hazır besinler mi çocuk için düşünülüyordur? Meyve yiyeceğine, kolay diye hazır meyve suyu mu içirilecektir? Kalori yüklemesi yapılıp, güç sarfedebilecekleri bir ortam sunuluyor mu?
Anne-babaya taabi olup, rastgele bir toplumsal alanda hareketsiz uymasını mı bekliyoruz? Sessiz bekle!, dur!, yapma!, atma!, tutma !, koşma! Üzere ültimatomların verildiği bir davranış içinde miyiz?

Çocuğumuzun uyku muhtaçlığı ne durumda ? ortalama hergün tıpkı rutini yakalayabiliyor muyuz? Bebeklik periyodunda uzun müddetler olan uykuya gereksinim, okulöncesi devirde öğlen dinlenmelerine çoklukla muhtaçlık duyulacak formdadır. 5-6 yaşlarında gece derin ve kâfi uyku alan çocuklar tahminen muhtaçlık duymayabilirler. Gece uykusuna vaktinde geç kalmadan başlamak yeniden en değerli faktörlerdendir. Uyku olmasada günlük hayatta sakinleştirilmiş vakit dilimlerininde olması gerekir.

Anne-babalarda bir yaklaşımda ‘’çocuğum çok zeki, onun için hiç durmuyor’’ yaklaşımıdır. Bu halde de çocuğun tüm olumsuz tutumları müsamahayla karşılanmakta ve çocukta davranış bozuklukları yerleşik hale gelmektedir. Çocuğun yaşı büyüdükçe işin içinden çıkılamaz hal almaktadır. Okul sürecinde ezalar ve ahenk sıkıntıları yaşanmaktadır.

Pedagoglar, aileye çocuklarının gününü planlamada takviye olacak şahıslardır ve vaktinde takviye alınması kıymetlidir. Öğrenme faaliyetlerinin güzel ve muvaffakiyete yönelik formda yapılmasında; tüm fizikî gereksinimlerin vaktinde ve kaliteli biçimde karşılanmasının büyük ehemmiyeti vardir. Ayrıyeten yapılan taşkınlıklarla ebeveyn- çocuk bağlantısı büyük ziyan görmektedir.

ÖZNUR SİMAV-PEDAGOG
BİLİRKİŞİ- AİLE DANIŞMANI- DANIŞMAN ÖĞRETMEN

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir