Deneyimsel Oyun Terapisi

Oyunun akışıyla ilgili tüm denetimin çocukta olduğu ve oyun terapistinin öncelikle oyun arkadaşı olmak zorunda olduğu bir yaklaşımdır. Çocuk, hudutları ne kadar zorlayan bir oyun oynarsa oynasın fark etmez. Oyun terapisti, çocuğun oyununa katılır ve onunla bir arada sürecin bir modülü olur.

Oyun terapistiyle itimat münasebetinin sağlanmasıyla birlikte, çocuk oyunları aracılığıyla kendisini güç durumda bırakan yaşantılarıyla ilgilenmeye başlar. Tabir edemediği hislerini açığa çıkarır. Oyundaki hareketliliğin de yardımıyla, travma nedeniyle kasılmış olan vücudu gevşemeye başlar. Başa çıkamayacağı kadar büyük görünen meseleler, oyunun büyülü dünyası içinde küçülmeye başlar. Çocuk güçlendikçe yaşamakta olduğu sorun tesirini kaybeder ve güzelleşme gerçekleşir.

Deneyimsel oyun terapisi 2-9 yaş ortasındaki çocukların aile, okul ve toplumsal yaşantılarında daha uyumlu ve memnun olabilmelerini sağlamak ve davranış bozukluklarını oyunlar ile onarabileceğimiz bir terapi tekniğidir.

2 yaşından itibaren çocuklar sorunlarını oynayıp canlandırabilecekleri sembolik ve fantezi oyunları oynamaya başlarlar. Bu yüzden çocukların oyunlarına müdahele etmek ve oyunları yönlendirmek aslında onların hayatına ve deneyimledikleri gerçekliğe müdahale etmektir. Oyun, bütün çocukların ebeveynlerle ortasındaki bağlantı aracıdır. Bu yüzden deneyimsel oyun terapisi travma, hayal kırıklığı, ihmal ve istismar üzere önemli olumsuz olayları deneyimleyen çocuklar için hayli yararını gördüğümüz bir formül.

Birden fazla çocuk anne karnından itibaren gerilim, telaş ve birçok yaşamsal sorunlarla birlikte dünyaya gelir ve o sorunlarla birlikte büyümek/gelişmek için büyük uğraş sarf eder. Hatta bazen anne babalar dahi çocuklarına yükledikleri stresörlerin farkına varamazlar. Bütün ebeveynlerin maksadı, başarılı ve özgüvenli çocuklar yetiştirmek lakin bu güzel niyeti çocuğa geçirme metotlarında kimi yanlışlar yapılabiliyor. Sonuç olarak da çocuklarda öfke, inatlaşma, karşı olma, parmak emme, tırnak yeme üzere davranış sorunları ve ya yansılarla karşılaşabiliyoruz.

DENEYİMSEL OYUN TERAPİSİ EVRELERİ

  1. Keşif Basamağı: Çocuk; odayla, terapistle ve bu yeni ortamda kendine dair beklentileri ile tanışır.

  2. İtimadı Test Etmek: Çocuk, kendi için kıymetli olan bilgileri vermeye geçmeden evvel terapistin kendine bağlılık seviyesini kıymetlendirir. Bu kademenin gayesi terapist ile inanç alakası oluşturmaktır.

  3. Bağlılık Etabı: Çocuk, ferdî olarak manalı duygusal temalar içeren fantezi oyununa başlar. Zira çocuk terapiste güveniyordur ve terapisti fantezi oyununa davet eder. Bu etapta çocuğun oyunu çok ağır ilerler.

  4. Terapötik Büyüme Kademesi: Deneyimlediği duygusal acı ile yüzleşmesi ile birlikte çocuk şahsî güçlenme hissini geri kazanmaya başlar. Böylelikle, acı veren olay ya da bağlantı nedeniyle bir vakitler atladığı gelişimsel basamaklara ulaşmaya yönelik olarak büyümeye başlar.

  5. Sonlandırma Kademesi: Oyunlar artık daha kolay, güzelleşmeye yönelik oyunlardır lakin sonlandırma için çocuk hazırlanmalıdır. Alakanın sonlanmasını kabul etmede çocuğa takviye olmak terapötik birlikteliği korumak kıymetlidir. Terapist ve çocuk sonlandırmayı birlikte yapar. Ebeveynlerin bunu desteklemeleri değerlidir.

PEKALA, TERAPİSTİN MİSYONU NEDİR?

Deneyimsel oyun terapisinde terapist, sözel olarak yansıtmalar ve aynalamalar yaparak çocuğun hem tecrübesini pekiştirip hem de ‘seninleyim, yanındayım ve sen güvendesin’ hissiyatını çocukta oluşturur. Fantezi yani travma oyunları sürecinde, çocukla birlikte oyunu tecrübeler, verilen role karşılık verir ve bu sayede geçmişte tecrübelenen olumsuz yaşantıları oyun oynarken derinleştirir. Lakin terapist oyuna asla müdahalede bulunmaz ve yönlendirme yapmaz. Bu süreçte tüm benliği ve ahengi ile çocuğun yanındadır.

HANGİ DURUMLARDA DENEYİMSEL OYUN TERAPİSİNE MUHTAÇLIK DUYUYORUZ?

  • Bağlanma sorunları

  • Travma sonrasında yaşanan korku ve gerilim bozuklukları

  • Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu

  • Boşanma süreci ya da boşanmış ailelerdeki zorluklar

  • Duygusal, fizikî ya da cinsel istismarda

  • Aile içerisinde yaşanan değişimlere ahenk sağlamada zorluk yaşanması (yeni bir kardeş, konut, okul, ebeveyn)

  • Saldırganlık, hırçınlık davranışlarında

  • Toplumsal içe kapanma ve depresyon.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir